• تکرار سیلندر نداشته باشد.

• اندازه نقشه کامل و بدون عیب باشد.

• زیردست قالی خوب باشد.

• اختلاف طول فرش در مقایسه با استاندارد تا ۵%± باشد.

• مقدار آهار مصرفی در متر مربع قالی مطابق استاندارد باشد.

• اختلاف ارتفاع خاب تا ۱۰%± داشته باشد.

• ارتفاع در سطح قالی یکسان باشد.

• تیغ خوردگی نداشته باشد.

• کسری خاب نداشته باشد.

• نخ خاب اضافی نداشته باشد.

• خاب سوختگی نداشته باشد.

• پارگی نخ خاب سرتاسری نداشته باشد.

• پارگی و سوراخ نداشته باشد.

• حداکثر ۵ سانتی‌متر رفویی غیرقابل رویت داشته باشد.

• وصله نداشته باشد.

• روزدگی آهار نداشته باشد.

• پارگی تار نداشته باشد.

• اشتباه طراحی نداشته باشد.

• خرابی کارت ساده بافی نداشته باشد.

• قلاب خوردگی در پشت قالی نداشته باشد.

• ریشه و زیگزاگ بدون عیب باشد.

          قالی را می‌توان درجه یک و نیم (درجه SI) شناخت که دارای ویژگی‌های ذیل باشد.

• تکرار سیلندر حداکثر دو کارت یا یک سانتی‌متر داشته باشد.

• اندازه نقشه کامل باشد.

• زیردست قالی خوب باشد.

• اختلاف طول قالی در مقایسه با استاندارد تا ۵% باشد.

• مقدار آهار مصرفی در متر مربع قالی مطابق استاندارد باشد.

• اختلاف ارتفاع خاب تا ۲۰% داشته باشد.

• ارتفاع خاب سطح قالی تا ۲۰% نایکنواختی نشان می‌دهد.

• تبغ خوردگی نداشته باشد.

• کسری خاب در زمینه ساده حداکثر ۳ میلیمتر و در زمینه طرح‌دار حداکثر ۵ میلیمتر داشته باشد.

• خاب سوختگی نداشته باشد.

• حداکثر تا ۴ ردیف پارگی نخ خاب سرتاسری داشته باشد.

• پارگی و سوراخ نداشته باشد.

• حداکثر ۱۰ سانتیمتر رفو داشته باشد.

• وصله نداشته باشد.

• روزدگی آهار نداشته باشد.

• پارگی نخ تار نداشته باشد.

• حداکثر تا ۳ ردیف اشتباه طراحی داشته باشد.

• حداکثر تا ۳ ردیف کارت در جاهای مختلف خرابی کارت ساده بافت داشته باشد.

• حداکثر سطح پشت قالی قلاب خوردگی داشته باشد.

• ریشه و زیگزاگ بدون عیب باشد.

          قالی را می‌توان درجه دو (درجه S2) شناخت که دارای ویژگی‌های ذیل باشد:

• حداکثر ۵ سانتیمتر یا ۱۰ کارت تکرار سیلندر داشته باشد.

• جابجایی نقشه خیلی کم داشته باشد.

• زیردست قالی قابل قبول باشد.

• اختلاف طول قالی در مقایسه با استاندارد تا ۱۰% باشد.

• مقدار آهار مصرفی در مترمربع در مقایسه با استاندارد قابل قبول باشد.

• حداقل ارتفاع خاب ۴ میلیمتر باشد (در صورتیکه اختلاف ارتفاع خاب داشته باشد)

• ارتفاع خاب سطح قالی تا ۵۰%‌ نایکنواختی نشان بدهد.

• تیغ خوردگی کمی داشته باشد.

• حداکثر یک سانتیمتر در عرض کسری خاب داشته باشد.

• حداکثر ۱۰ ط سرتاسری نخ خاب اضافی داشته باشد.

• خاب سوختگی کم داشته باشد.

• حداکثر ۱۵ سانتی‌متر رفو داشته باشد.

• وصله نداشته باشد.

• روزدگی آهار کم داشته باشد.

• حداکثر به قطر ۵ سانتیمتر پارگی نخ تار داشته باشد.

• حداکثر تا ۶ کارت در جاهای مختلف خرابی کارت ساده بافت داشته باشد.

• حداکثر پشت قالی قلاب خوردگی داشته باشد.

• ریشه و زیگزاگ عیب کمی داشته باشد.

• قالی را می‌توان درجه سه (درجه ۳S) شناخت که دارای ویژگی‌های ذیل باشد:

• بیش از ۱۰ کارت یا ۵ سانتی‌متر تکرار سیلندر داشته باشد.

• جابجایی نقشه زیاد داشته باشد.

• زیردست قالی قابل قبول باشد.

• اختلاف طول در مقایسه با استاندارد تا ۳۵%± باشد.

• مقدار آهار مصرفی در متر مربع قالی در مقایسه با استاندارد قابل قبول باشد.

• درصورت وجود اختلاف ارتفاع خاب، حداقل ارتفاع خاب ۴ میلیمتر باشد.

• ارتفاع خاب سطح قالی تا ۵۰% نایکنواختی نشان بدهد.

• تیغ خوردگی کم داشته باشد.

• بیش از یک سانتی‌متر در عرض کسری خاب داشته باشد.

• بیش از ۱۰ خط سرتاسری نخ خاب اضافی داشته باشد.

• خاب سوختگی زیاد داشته باشد.

• بیش از هفت ردیف پارگی نخ خاب سرتاسری داشته باشد.

• پارگی و سوراخ نداشته باشد.

• بیش از ۱۵ سانتی‌متر رفو داشته باشد.

• وصله کم داشته باشد.

• روزدگی آهار داشته باشد.

• بیش از قطر ۵ سانتی‌متر پارگی نخ تار داشته باشد.

• بیش از ۶ ردیف اشتباه طراحی داشته باشد.

• بیش از ۶ ردیف در جاهای مختلف خرابی کارت ساده بافت داشته باشد.

• سرتاسر پشت قالی قلاب خوردگی داشته باشد.

• ریشه و زیگزاگ عیب کمی داشته باشد.

• در مورد نخ اضافی بین دو حاشیه اگر حتی با کمبود یک نخ نقشه به هم بخورد قالی درجه یک و نیم یا دو می‌شود.